TEAM MLD

2016-04-27 11:30:19 - Your Local Crew - Redeployed...



Sinds de eerste keer dat Team MLD in issue #2 van SKIRM Magazine stond is er veel veranderd binnen de gelederen van dit Milsim team. Bij deze stellen ze zichzelf opnieuw aan jullie voor.

Heeft jouw team ook al in SKIRM Magazine gestaan als local crew? Neem contact met ons op en redeploy je team.

 
Zijn er nog personele wijzigingen geweest sinds de vorige keer?

Het aantal leden is in de loop van de afgelopen 2,5 jaar wel wat veranderd. Zo zijn we van acht naar zes gegaan in 2013, van zes naar twaalf in 2014 en van twaalf naar vier + één, eind 2015.

 


Is er op het gebied van guns & gear nog veel aangepast en toegevoegd en/of upgrades toegepast?
Op het moment van schrijven van de 2e editie SKIRM hadden twee mensen een Systema PTW. Door een kort lijntje met Stuart van ProjectPTW is gedurende 2014 en 2015 op twee man na, iedereen over gegaan op het PTW platform.
 Gear veranderde door de ontwikkelingen op het werk, de plate carriers werden vervangen door kleinere versies zoals de DCS, JPC & LBT 6094 e.d. DPM-broeken en Arktis-jassen maakten plaats voor andere kwaliteitskleding zoals van fabrikant Crye precision.
Gehoorbescherming werden MSA-Sordins en soortgelijke van TCI, een enkele die het teveel vond ging voor een replicaversie. Ook de radio’s waren aan vervanging toe zodat wij beter in staat waren om te communiceren met andere partijen. Het spelen met helmen is overigens tot op de dag van vandaag afgezworen. Verder legden we delen van onze avonturen graag vast met camera’s die op de headsets geplaatst waren of met een hoofdband werden gedragen. Hiervoor gebruikten we Contour HD’s en GoPro’s 1 tot en met inmiddels 4.



Hebben jullie ook nog meer terreinen bespeeld in de tussentijd? Zo ja, waar en welke terreinen?

Gelukkig is de airsoftsport in Nederland flink toegenomen. We hebben bijna elk veld bezocht dat zijn deuren opende in 2013 & 2014. We zijn groot fan van de CQB-tereinen zoals PBW Arnhem, Ghosttown Oude-Tonge en Running Target in Den Haag. Verder zijn we in Engeland actief geweest op het MOD (Ministry of Defence) complex Copehill Down & 
STANTA en op The Sandpit van UCAP Airsoft. Alle drie op aanzienlijke reistijd en zeker de moeite waard. Doordat we erg bekend zijn met diverse bebouwde oefenterreinen in Europa, kunnen we goed inschatten of spelen op een -kleiner-MOD complex de moeite waard zou zijn waardoor de keuze niet is gevallen op andere terreinen als Sennybridge of Longmoor.

Zijn er nog bepaalde events geweest die er bovenuit gesprongen zijn qua spelbeleving en gameplay?
Spelen op de TIER1 Military simulation events zijn wel de beste geweest. Doordat de organisatie bestaat uit veteranen van eenheden die we kenden van het werk en vica-versa, hadden we daar direct goede gevoelens bij. We hadden het idee dat de organisatie bij alle facties er strak op zat waardoor ze de regie goed in handen hadden en zo iedereen aan zijn trekken lieten komen. Onze ervaring leerde dat bij Stirling Airsoft vooral de ‘peppieheid’ van je club, of met wie je vriendjes bent, bepaald wat voor type opdrachten je krijgt. Zo hebben we jongens gezien die voor de eerste keer kwamen met een simpel chestrigje, die vervolgens het merendeel van het weekeinde bij een poort moesten staan. Daar sla je als organisatie de plank mis in dit soort spelletjes. Het tegenovergestelde daarvan is dat we teams zien met duizenden euro’s aan guns, gear en jeeps. Vaak gingen zij onkundig en soms zelfs onveilig te werk. Puntje bij paaltje konden sommige niet fatsoenlijk een huisje binnen komen. Een enkele wilde zelfs een huis niet in omdat zijn NVG dan kans zou lopen om beschadigd te raken...


Voor ons is bij MILSIM de grootste aantrekkingskracht samenwerking met mensen die gedisciplineerd kunnen omgaan met leiding geven en ontvangen. Als je het geluk hebt, kom je met zulke teams in een factie te zitten, dan kun je écht rekenen op elkaar en zo samen de doelstellingen bereiken in die 36 uur. Het gaat ten slotte niet om hoe duur je gear is, alles valt of staat met samenwerking. Het feit dat het dan ook nog eens een internationale samenstelling is, maakt het communiceren en coördineren net wat uitdagender dan bij games in de Benelux. De uitdaging zit hem voor ons niet in het uitvoeren van opdrachten. MILSIM is voor ons dus niet de militair uithangen dat doen we al vaak genoeg. Verder hebben we in de loop van de jaren een x-aantal eigen skirms kunnen organiseren, zowel open- als invite-only. Ondanks we heel erg blij waren met het enthousiasme van de spelers, ligt hier zolang we geen eigen terrein beheren niet de voorkeur. Dit is bijvoorbeeld ook te zien bij Tier1, die na een reeks van teleurstellende klanten de handdoek in de ring gooide. Men haalde geen voldoening meer uit effort die onbeloond bleef. Overigens alle lof voor de jongens van Black Scorpions die het hebben geïntroduceerd op de manier zoals we het kennen. Het vergt veel inspanning om een dergelijk event neer te zetten en we wensen hen dan ook succes bij het organiseren van toekomstige events.


Zijn er nog zaken geweest die voor jullie team aanleiding gaf tot het maken van bepaalde beslissingen? Denk daarbij aan inzet van spelers en/of investeringen die gemaakt zijn.
Waar zullen we beginnen? Nadat we voor de eerste keer in het blad verschenen waren we eind 2014 verder gegroeid tot twaalf volwaardige leden. 2014 en jaar daaropvolgend zijn twee zware jaren gebleken. Nederland besloot namelijk troepen in te zetten in Afrika dat voor ons betekende dat we drie man moesten missen voor een x-aantal maanden. Dit had enige impact op de verhoudingen binnen het team. Bijvoorbeeld dat je ineens mensen mist waar een groot deel van het team op leunt. Vervolgens kregen we sporadisch situaties waarin mensen teveel verantwoordelijkheid kregen of lieten liggen. Bij de afwezigheid van anderen veracht je van de ‘achterblijvers’ een proactieve-houding, om nog maar te zwijgen over de sluipende frustraties onderling. Naast het feit dat drie man operationeel waren, hadden we namelijk ook nog andere individuen die druk waren met bijvoorbeeld studies (afronden) of een enkele met overige ‘moeilijke’ persoonlijke omstandigheden. Bottomline was de insteek; als je niet kon knallen... kon je niet. Iemands afwezigheid mocht geen effect hebben op iemand zijn positie binnen de club en dat hebben we geprobeerd zoveel mogelijk vast te houden gedurende 2014.
Tegen het einde van 2014 moesten we wederom twee man missen die voor langere tijd in het buitenland zouden verblijven. Begin december hoorde ook een derde dat hij binnen een week ingevlogen zou worden en dat ze de feestdagen gezamenlijk zouden doorbrengen in Afrika. Dit betekende voor Team MLD dat zowel Tom & Alex, respectievelijk 01 & 02, voor bijna een half jaar tegelijk afwezig zouden zijn. Nou waren er inmiddels redelijke communicatiemogelijkheden vanuit het gebied en zo konden ze middels de groepsapp en social-media de ontwikkelingen enigszins meekrijgen als daar tijd voor was. Ook hebben ze vanuit daar contact gehouden met diverse organisatoren en overige teams over bijvoorbeeld deelname aan (milsim)events en overige samenwerkingsprojecten.



Tom & Alex zijn de oprichters van het hele gebeuren. Om enigszins te ontspannen met een militair tintje zijn ze in 2010 begonnen met het spelen van dit spelletje. Om daar wat slagkracht en het gevoel van broederschap bij te hebben, besloten ze mensen die hetzelfde zochten na enige vorm van selectie, zich aan te laten sluiten. Halverwege 2014 had het team een aardige status opgebouwd, waardoor hiernavolgend het ene aanmeldingsmailtje na de andere binnen kwam. Toen het team nog de maar zes man had, redde ze het prima met hun leiderschapsstijl echter toen ze later gelijktijdig in gebied zaten bleek dit voor twaalf man niet te werken.

Tijdens en na deze periode is het nogal mis gegaan.
Nadat de laatste van ons in mei 2015 terugkeerde uit het gebied, was er een twee-splitsing ontstaan. Dit waren enerzijds de mensen die uitgeblust waren door missies of studie/cursussen en anderzijds de mensen die graag, heel serieus bezig zijn met airsoft. Om de kloof te dichten is er getracht te luisteren naar wat iedereen anders wilden zien. We hebben geprobeerd om hier invulling aan te geven en hebben deze gewenste koers een korte tijd gehanteerd. Eind juni hebben we een terugkoppeling gedaan. Hier bleek dat ruim 75% niet voldeed aan hun eigen gestelde eisen en daardoor was het ook de druppel die de emmer deed overlopen. Problemen onderkennen is één, oplossen is twee. Toen hebben Tom & Alex besloten om tien man te ontbinden van Team MLD. Back to the roots. Al hadden we daar afscheid genomen van de rest, als je terug wilde kon je een motivatiemail sturen die ze na de zomer zouden beoordelen. Verder woog ook zwaar mee wat het gevoel was over deze personen en of ze ten aller tijden oprecht waren geweest... Er waren namelijk weleens mensen die de waarheid verdraaiden en zodoende hebben we hen bewust bedankt. 
En toen, kwam de spreekwoordelijke aap uit de mouw.
Vrijwel meteen nadat Tom & Alex het pand hadden verlaten, bleek het alternatief van 2 ex-teamleden al te zijn ontplooid. Ze hadden al een naam voor een eigen club, kledij was zelfs al in de maak en binnen luttele minuten was hun social media actief. Vervolgens zijn ze eind juli naar een invite, oorspronkelijk gericht aan MLD, event in de UK gegaan. Oprechtheid is dus niet iets wat vanzelfsprekend is. Zo is nu 6 maanden later gebleken dat meerdere mensen op de hoogte waren van deze plannen, zowel binnen het team als daarbuiten. Ook mensen waarmee Tom & Alex in vertrouwen mee en dat terwijl deze mensen op de hoogte waren van deze ontwikkelingen. Ex-teamleden die bedankt waren hoopten bij hen twee alsnog hun heil te vinden, of dat tot op de dag van vandaag is gelukt moet nog blijken.

Ouder en wijzer geworden binnen de airsoftsport sinds de laatste keer?
Jazeker. We dachten namelijk heel lang dat we mensen om ons heen hadden waar een broederschap tussen bestond. Helaas is anders gebleken. Als mensen iets bij ons konden halen dan wisten ze ons altijd te vinden echter op het moment dat iemand even van de radar was, uitzendgebied of persoonlijk omstandigheden, dan was voor de meesten een berichtje of een bezoek al gauw te veel moeite.
Dit heeft er dan ook zeker voor gezorgd dat we zodra we weer aan uitbreiding toe zijn, veel strenger zullen kijken naar wat iemand ons brengt als club en dit niet laten afhangen van hoea vriendelijk iemand is gedurende zijn proeftijd. Dit betekent dat we een nieuwe en eigen selectieprocedure gaan creëren.
Met onze attitude hebben we de afgelopen jaren schijnbaar aardig wat mensen tegen de neus gestoten. Zo zijn er mensen die een vorm van afgunst of afkeur hebben terwijl we deze mensen niet persoonlijk kennen, laat staan een conflict hebben gehad.
Zo hebben we voor onszelf ook spits met wat voor type mens we zaken willen doen. Oprechtheid, plezier & ontspanning staan hoog in het vaandel en mensen die daar niet aan voldoen willen we niet in onze kringen.
Verder hebben we vooral geleerd dat we zoveel mogelijk plezier uit onze hobby halen. Dat eindeloze pikmeten en poging tot interessant doen, doen we niet langer aan mee.
Op socialmedia is inmiddels weer beperkt tot onze originele Facebook. Of deze ook op de schop gaat zijn we nog niet over uit. Tot die beslissing valt, zullen we onze volgers voorzien van een mix van plastic oorlog & realsteel zoals ze gewend zijn.



We zijn dan misschien een behoorlijk vreemde eend in de bijt... maar dat boeit ons niet. Desnoods staan we gezamelijk prima alleen. Team MLD is en blijft, met bijna 6 jaar geschiedenis, een Nederlands airsoftbegrip.



« Terug